Pies towarzyszący i terapeutyczny – wskazówki

Każdy z nas słyszał o tym, że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. To stwierdzenie tym bardziej pasuje do ras psów towarzyszących i terapeutycznych. Jednak nie każdy pies spokojny i towarzyski może być wykorzystywany w terapii czy w dogoterapii. Proces, jaki musi przejść każdy z takich psów jest długi, pracochłonny, a także wymaga wysokich nakładów pieniężnych.

Pies dopuszczony do pracy z kynoterapeutą musi być bezwzględnie psem społecznym. Nie wystarczy, że pies jest miły i spokojny wobec wszystkich członków rodziny, musi być także spolegliwy w stosunku do osób obcych, z którymi będzie musiał pracować, czyli tym samym wobec całego społeczeństwa. To właśnie oznacza, że pies jest społeczny.

Drugim warunkiem, który musi spełniać pies terapeutyczny to jego przewidywalność. Na przestrzeni ostatnich kilkuset lat powstało około czterystu ras psów. Każda z tych ras psów ma inne predyspozycje i zachowania. Zachowania każdego psa należy podzielić na bezwarunkowe i warunkowe. Niektóre cechy psa możemy warunkować poprzez regularne kursy i ćwiczenia. Są jednak cechy, które są zapisane w kodzie genetycznym psa, na które wpływu nie mamy, ponieważ kształtowały się one od momentu powstania tych ras.

pies
Źródło zdjęcia: Pixabay.com

Cechami, na które człowiek ma wpływ są wybór przodków psa, metody socjalizacji szczeniąt, a także przeprowadzanie kursów. U psów terapeutycznych bardziej ważna od pięknego wyglądu czworonoga jest są jego cechy psychologiczne. Mianowicie w pracach terapeutycznych chodzi o wyeliminowanie psów przejawiających jakiekolwiek przejawy agresywności.

Pies terapeutyczny musi także prezentować rozsądne posłuszeństwo. Jest to niezbędna cecha, bez której pies nie może być zakwalifikowany do pracy w społeczeństwie. Trzeba rozróżnić posłuszeństwo od rozumnego posłuszeństwa.

Grupy psów niezdolne do pracy terapeutycznej

– pierwszą grupą użytkową psów niepolecanych do kynoterapii są psy obronne. Charaktery ras z tej grupy nie pozwalają na spełnienie, co najmniej dwóch warunków

– druga grupa psów, których nie wykorzystuje się w pracy z dziećmi to psy stróżujące takie jak Owczarek Podhalański.

– do pracy w społeczeństwie nie są wykorzystywane również psy bojowe i obronne.

Wybór psa terapeutycznego

Niezwykle ważny jest odpowiedni wybór psa terapeutycznego. Popełnienie błędu na tym etapie jest bardzo czasochłonne i niezwykle kosztowne. Na szczęście opracowano system, dzięki, któremu sporządzono zestaw cech, które pozwalają na uniknięcie błędu przy wyborze psa terapeutycznego. Najważniejszy wpływ na charakter psa ma wybór odpowiedniej hodowli, rasy, właściwa socjalizacja takiego szczeniaka. Pies wybierany do pracy w terapeutycznej musi być przede wszystkim psem bezpiecznym. O tym czy uznamy psa za bezpiecznego decyduje przeprowadzony na nim test psychologiczny. Niezwykle istotny jest wybór właściwej rasy. Każda rasa określa cechy wrodzone psa, a także jego predyspozycje. Cech wrodzonych psa nie uda nam się zmienić, choćbyśmy nie wiadomo, jak próbowali. Cechy te zapisane są w jego kodzie genetycznym. Dlatego psy wykazujące agresję, takie, jak psy stróżujące i obronne nie nadają się do pracy z dziećmi oraz w terapii.

pies
Źródło zdjęcia: Pixabay.com

Rasy psów wykorzystywanych w terapii

– Golden retriever zaliczany jest do rasy psów aportujących. Jego spolegliwe usposobienie wykorzystywane jest do pracy zarówno, jako pies towarzyszący, jaki i terapeutyczny. Ta rasa psów jest psem wszechstronnie uzdolnionym. Wciąż świetnie spisuje się, w polowaniach, jak i jako pies aportujący. Z racji ich doskonałego węchu wykorzystywane są również, jako psy policyjne. W pracy policyjnej specjalizują się w wyszukiwaniu narkotyków, a także innych środków odurzających.

– Labrador retriever to rasa psów wykorzystywana głównie, jako towarzysze dla osób niewidzących. To jeden z najczęściej spotykanych psów rodzinnych, jest psem niezwykle społecznym, a co za tym idzie rodzinnym. Znakomicie nadaje się również do pracy z dziećmi. Nazwa wskazywałaby, że rasa pochodzi z Labradoru, lecz jest to mylące, ponieważ pochodzą z Nowej Funlandii.