Dogoterapia czyli co warto wiedzieć o leczeniu

Jedną z metod zwiększających efektywność rehabilitacji jest terapia z udziałem psów. Dogoterapia, bo taką nazwę nosi ta terapia przyniosła pomoc już wielu osobom na całym świecie. W tego rodzaju terapii rolę motywatora odgrywa pies właściwie wyszkolony i dobrany. Pies jest prowadzony przez odpowiedniego terapeutę. Terapia z udziałem psów jest jednym z rodzajów zooterapii. Wielokrotnie zostało udowodnione, że uczestnictwo w terapii psa jest ważnym czynnikiem motywującym pacjenta i pozytywnie wpływającym na jego zdrowie emocjonalne i na poprawę kondycji fizycznej. Jest to również dla pacjenta duża dawka rozrywki i zajęć rekreacyjnych podnoszących wartość terapeutyczną zabiegów.

Zajęcia z psem

Spotkanie pacjenta z psem ma na celu stworzenie pozytywnego kontaktu w relacji pacjent i pies. W trakcie spotkania zorientowanego na zabawę pacjent wydaje psu polecenia, które podnoszą w osobie leczonej ładunek emocjonalny. Pacjenci psu nie tylko wydają polecenia, lecz również go głaszczą i przyzwyczają się do jego obecności. Częste kontakty z tak wyszkolonym psem pomagają pacjentom nawiązywać łatwiejsze kontakty z otoczeniem, poprawiają wyraźnie jego stan emocjonalny i psychiczny. Spotkania z psem w specjalnych ośrodkach mogą odbywać się w formie zajęć cyklicznie się powtarzających.

pies
Źródło zdjęcia: Pixabay.com

Terapia z psem

Jest zestawem specjalnie przygotowanych ćwiczeń przez wykwalifikowane osoby w trakcie, których prowadzone są zajęcia rehabilitacyjne. Ćwiczenia są ułożone w taki sposób, by pacjent miał, jak największy kontakt z czworonożnym przyjacielem. Terapię tego rodzaju cechuje indywidualne podejście do każdego z pacjentów na miarę jego potrzeb i oczekiwań. Każdy uczestnik terapii z psem ma prowadzoną kartę, w której znajdują się informacje dotyczące przebiegu zajęć, rodzaju zaordynowanych ćwiczeń, oraz ich skutków. Najbardziej zauważalne efekty w terapii z psem zauważalne są u małych dzieci, ponieważ w ćwiczenia z maluchami najłatwiej wpleść niezauważalnie dla nich ćwiczenia rehabilitacyjne. Małe dzieci nawet nie zauważają, że biorą udział w sesji rehabilitacyjnej. Terapia jest efektywna również w przypadku zajęć z osobami starszymi, samotnymi czy chorymi. Efekty są osiągane poprzez nawiązywanie pozytywnej więzi z psem, co niesłychanie przyśpiesza i dynamizuje proces leczenia. W naszym kraju terapia z udziałem psów jest prowadzona od roku tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego siódmego. Od roku dwa tysiące czwartego działa w naszym kraju Polski Związek Dogoterapii.

Rasy psów wykorzystywane w dogoterapii

Pies terapeutyczny powinien wyróżniać się określonymi cechami precyzyjnie wymienionymi w odpowiednich regulacjach. Musi być to pies określonej rasy, który charakteryzuje się szczególnymi cechami. Musi być to przede wszystkim pies społeczny. Oznacza to, że pies o takiej cesze charakterologicznej jest przyjaźnie nastawiony nie tylko do najbliższych członków rodziny, lecz również pozytywnie reaguje na wszystkie osoby ze społeczeństwa. Wiadomo, że jak każde zwierzę pies zachowuje się w taki sposób, w jaki dyktuje mu to kod genetyczny. Owszem niektóre cechy psa są nabyte, lecz nie wszystkie, dlatego rasa psa, która przez kilkaset lat była wykorzystywana do polowań na dziką zwierzynę będzie miała w swojej naturze pewne cechy wrodzone, które uniemożliwiają uczestnictwo w procesie terapeutycznym.

pies
Źródło zdjęcia: Pixabay.com

Kolejną cechą, którą koniecznie musi posiadać piec wykorzystywany, w dogoterapii jest jego przewidywalność. Dopiero po przejściu konkretnych badań psychologicznych można jednoznacznie stwierdzić czy pies jest przewidywalny, czy może jego cechy wrodzone zapisane w materiale genetycznym uniemożliwiają udział w kynoterapii.

Trzecią cechą charakteru niezbędną do tego by w ogóle zacząć psa przygotowywać do udziału w dogoterapii jest jego rozumne posłuszeństwo. Rozumne posłuszeństwo to termin ukuty specjalnie na potrzeby tego rodzaju terapii. O wielu psach możemy powiedzieć, że są posłuszne, jednakże tylko nieliczny odsetek pośród nich charakteryzuje się rozumnym posłuszeństwem, które jest niezbędne w pracy z dziećmi.